onder de oppervlakte

april 29, 2010

Ik heb het gevoel alsof er onder de oppervlakte een kracht klaar ligt om naar boven te komen. Soms ben ik zo moe en moeilijk vooruit te krijgen, tegengehouden door alles wat nog moet.

Dan ineens na een lesje Tai Chi word ik aan het begin van de straat afgezet en ren lichtvoetig door de regen alsof  mijn lichaam geen weerstand voelt en mijn voeten de aarde nauwelijks raken naar de voordeur.  Dat gevoel ligt te wachten en ik kan er net niet bij, meestal.  Soms wel,zoals nu.  Ik zou zo lichtvoetig nog een hele tijd kunnen doorrennen zonder moe te worden.

Dat is eigenlijk waar ik  naar zoek, lichtvoetigheid in de regen.  Steeds net  buiten mijn bereik. ” It’s  al in the head she said to me , the answer is easy if you take it logically .” zei Paul Simon al.

Veel dingen kosten ogenschijnlijk veel moeite waarvan ik denk met een andere geestesinstelling hoeft dat niet.   Het is meer de druk die ik voel, die ik mezelf opleg ik weet het , maar hoe leg ik hem van mezelf af…dat zou ik wel eens willen weten. De druk van veel dingen willen en moeten en daardoor moe zijn terwijl dezelfde dag met dezelfde activiteiten ook relaxed zou kunnen overkomen en daardoor minde vermoeien. En toch borrelt er net onder het oppervlak iets, dat als ik het kan grijpen, of als het mij, als het mij grijpt, als ik het begrijp, Dat alles met dezelfde inspanning dan een stuk lichtvoetiger is.

Ben een grappig boekje aan het lezen over omdenken, hoe als je zaken  net even iets anders bekijkt ze daardoor ook een andere wending kunnen krijgen.  Het heeft kook met ontspannen zijn te maken en kunnen loslaten . En wat moet ik dan precies loslaten?

Advertenties

Ierland

oktober 30, 2009

IMG_8351 (1)

strandwerk

september 19, 2009

Het heeft wel wat, hier zit ik  aan het strand aan de bar, met m’n laptop voor me in Rockanje. Als ik opkijk zie ik een kopje koffie met de zee op de achtergrond, Het doet me denken aan de kopjes koffie op het strand in Spanje die we gefotografeerd hebben.

IMG_4552

Ik heb net m’n schoolwerk af gemaakt en een verslag getypt lekker in het zonnetje.

Als ik op kijk zie ik een wat ouder stel,met bijbehorende buiken die ook veel achter de rug hebben met z’n tweeën door de branding lopen.

Zo heeft het wel wat dat flex werken. Waar heb ik altijd zo’n behoefte aan? Frisse lucht en een wijde blik. Ik adem in, lekker zeelucht , ik kijk op water,strand en achter het rieten scherm weer een ander stel dat zich ongezien probeert te verkleden.

Dit is stukken beter dan thuis, waar het altijd zo donker is als ik binnen kom en de studeerkamer waar alleen vanaf 6 uur s’avonds de zon schijnt. Ik word dan altijd twee kanten uitgetrokken want ik wil en graag m’n werk af en tegelijkertijd kom ik niet tot rust ik moet er uit ik heb frisse lucht en een wijde blik nodig voor mijn geestelijke gezondheid. Niet zeuren denk ik dan straks als het af is ga je …. Maar ja wat ik dan ga, daar komt het meestal niet van want dan is het al weer tijd voor iets anders, eten koken of even tussen door de was doen. En ook mijn bureau of tas zitten vol van dingen die moeten.

En Nu…is het half twee, m’n werk is af en ik heb in de zon gezeten dat is allemaal al binnen en neemt iemand me af.

En zo lag ik op 19 september om kwart voor twee op en stretcher op het strand lekker bruin te bakken in mijn hemdje met naast me op de laptop koffer een grote bel rosé.Een late laatste echte zomerdag.

Deze dag heb ik niet vanachter glas meegemaakt maar buiten, daar waar ik wilde zijn en waar de lucht aan de kust alle onnodige bijzaken uit mijn hoofd in het niets laat verdwijnen.

Lekker in de cabrio met de kap open terug, voordat ik thuis was waren alle bij zaken met een vaartje weer achterin gesprongen. In de vorm van  boodschappen onderweg in drie verschillende supermarkten zodat alles zo goedkoop mogelijk is en ook nog zo lekker mogelijk. Thuis proef ik toch een enigszins geïrriteerde atmosfeer die ik niet helemaal thuis kan brengen. Maar goed de boodschappen zijn binnen hoeft Adri er morgen ook niet weer uit. Het wordt er niet beter op als blijkt dat het bijna 7 uur is als ik wil eten en we die avond met vrienden hebben afgesproken om half acht. Had mezelf een gezellig avondje hangen op de bank……Ach vooruit daar gaan we weer.

Helemaal vergeten dat ik dit gedicht afglopen juni geschreven had, alleen de laatste regel zint me nog niet.

Het strand met z’n golven.

Als ik kon kiezen dan zou ik ergens wonen waar het strand altijd aanwezig was,

waar het geluid van golven brekend op het strand mijn achtergrond was.

Waar het ritme van mijn dagen

gedragen

door het ritme van de eeuwige golfslag,

was

Waar de aantrekking van de maan  en de

wisselwerking met de aarde

een vast onderdeel van mijn dag was

Waar de wind veel vrij spel heeft

veel schoon waait en ruimte geeft

Waar de balans tussen hemel en aarde

in dagelijks eb en vloed

vanzelfsprekend en wonderlijk  tegelijk aanwezig is.

Misschien als mijn leven zo was

had ik de zee niet meer nodig.

Maar gelukkig is dat pas voor veel veel later

als de zee er niet meer zal zijn

Nu proef ik de eeuwigheid op het strand

en vind mijn balans.

De laatstse regel klopt (nog) niet ;nieuwe hemel en niewe aarde en de zee is niet meer want niet meer nodig hoeft ons niets meer te vertellen over eeuwig in balans zijn want alles is dan eindelijk en eeuwig in balans.tot die tijd proef ik die eeuwigheid op het strand.

joy

juni 12, 2009

IMG_4096

I would love to drip

with light

shining

with confidence

radiating

happiness

I would fling my arm s wide

to receive life

to embrace light

I would like to quiver and

shatter

sparks

around me

I would like to pass

with flying colours

for living

IMG_4093

I want to be filled with light

and be cleansed by it

sing of it

shout for joy

and

ring with living

feest

april 28, 2009

slakdetail
Ik draag alle zorgen van de wereld op m’n rug
Atlas? nee: een slak
Ik kom maar niet vooruit want ik heb zo veel mee te slepen.
Mijn huisje is wel erg mooi
het heeft alle kleuren van de regenboog
Vooral de buitenkant
de binnenkant is nog een beetje leeg
Er past genoeg in.
Waarom, als de binnenkant zo leeg is
is dit huisje zo zwaar om mee te sjouwen?
Het is een gedachtenhuisje
alles past er in.
en hoewel gedachten niets wegen
zijn ze soms toch erg waar
euhh…. zwaar
Het is ook een kleurig huisje
vrolijk
Sombere gedachten voelen zich er niet thuis
en willen weer weg.
slakkencompleet
de twee slakjes verderop hebben het goed bekeken
Samen vormen ze één vlinder
Hoewel dat helemaal niet kan
is het toch een erg leuke gedachte.