feest

april 28, 2009

slakdetail
Ik draag alle zorgen van de wereld op m’n rug
Atlas? nee: een slak
Ik kom maar niet vooruit want ik heb zo veel mee te slepen.
Mijn huisje is wel erg mooi
het heeft alle kleuren van de regenboog
Vooral de buitenkant
de binnenkant is nog een beetje leeg
Er past genoeg in.
Waarom, als de binnenkant zo leeg is
is dit huisje zo zwaar om mee te sjouwen?
Het is een gedachtenhuisje
alles past er in.
en hoewel gedachten niets wegen
zijn ze soms toch erg waar
euhh…. zwaar
Het is ook een kleurig huisje
vrolijk
Sombere gedachten voelen zich er niet thuis
en willen weer weg.
slakkencompleet
de twee slakjes verderop hebben het goed bekeken
Samen vormen ze één vlinder
Hoewel dat helemaal niet kan
is het toch een erg leuke gedachte.

Wassenaar

april 19, 2009

img_3733

Het is zo’n heerlijke lente ochtend. Zo eentje die lekker ruikt en voelt , de hele week zag ik m’n “zwarte” tulp groeien in het midden van de rode esdoorn e dacht, daar moet ik eigenlijk een foto van nemen.Gelukkig is daar nu een moment voor. Daarna rijden we naar Wassenaar voor weer een ANWB wandeling dat gaat goed totdat we opeens bij het eindpunt staan voordat dat eigenlijk de bedoeling is maar ach het is dan ook wel mooi geweest.

w2

Het lekkere terrasje in de zon hebben we dan al gehad. Bij het ‘laarzenpad’ in het mulle zand worden we eerst ingehaald door een bejaardenclub in mars tempo, tasjes met stickers van de vierdaagse dus die zijn zeker aan het oefenen.  Dan komen er een grijze meneer en mevrouw het duin op gejogd, de mevrouw schiet in de lach als de meneer niet rechtdoor rent maar even een nog hoger duintje  mee neemt, vrolijk lachend rent ze achter hem aan.  Ze zijn zeker 10 jaar ouder dan wij zijn,eind 60 schat ik , geen grammetje vet te veel en superfit, dus.

rodegeranium

Leerdam

april 13, 2009

Lekker een paar dagen vrij. Willem en Kier zijn elk op een ander paaskamp. Jaap moet werken. Laten we weer een wandeling uit het anwb boek te gaan doen. Ik bel Sia en zij en Ed willen ook wel mee. Volgens mijn buien radar zou het mooi weer zijn, op het moment dat we Leerdam inlopen barst eerst de fanfare en daarna een regenbui los.

img_3616

Gelukkig duurt het niet lang en als we het stadje zijn doorgelopen is er een stekend zonnetje, groene dijken en het eerste bloeiende onkruid. We komen langs een huis met allerlei morele spreuken in de tuin. Zo van als  je niets probeert dan gebeurd er ook nooit wat. Gesterkt door al deze tegeltjes wijsheid lopen we weer verder.

Eerst door Asperen, leuk plekje om te wonen,we keuren allerlei huizen en  houden het in gedachte voor als we ooit de postcode loterij gaan winnen.

img_3627

We drinken koffie en worden afgezet,  buiten bij het fort Van Asperen.

img_3631

Zo mogelijk nog pittoresker is het dorpje Ackoy Vooral met al die prachtige tuinen,bloeiende bloesems en dan ook nog een scheve toren met een mevrouw Pisa op de begraafplaats.

img_3643

l4

img_3661

Zo kuieren we door het Hollanse landschap, zien een schaap dat toch niet op zijn rug licht een mannetje aan de waterkant en een paar ooievaars.

l31

l5l6

Na 11 km  krijg ik het niet op maar voel het wel in m’n heupen. Gelukkig het 3e terrasje heeft nog een plekje vrij buiten en dan sissen de biertjes in onze keel. Daarna vinden we ook nog een leuk plekje om te eten. Het terras lukt deze keer niet maar binnen vermaken we ons net de plaatselijke huisvrouwen vereniging die het de ober moeilijk maken.Uiteindelijk komen we op de betekenis van het geloof, ik geloof dat dat geen verband hield met de mopperende maar zeer doortastende dames, maar met onze plannen voor de zondagochtend.

De volgende zondagochtend na de kerk hebben Adri en ik het er nog over.

We zitten in de tuin, nog niet gestoord door de buren, maar ja zodra we buiten komen lijkt het wel of dat besmettelijk werkt. Nu ook, ik zit hier wel heel lekker maar moet ook m’n best doen om me af te sluiten voor de verhalen van de visite van mijn buurvrouw. Ik wil helemaal niet weten wat de moeder of de zus van dze of gene nu weer heeft gedaan en ik wil al helemaal niet geconfronteerd worden met de mislukkende opvoedpogingen van de visite van de buren.

Het heeft hem toch wel aan het denken gezet zegt Adri, de vraag van Sia: “wat heb jij dan aan je geloof?”  Tja Sie en ik zijn allebei opgevoed met een heel praktisch en alledaagse benadering van  het geloof. God kan ook invloed hebben op de zaken van alledag. Maar zei Sia die eerst dacht dat het gesprek  te heftig zou worden, “als God niets te maken heeft met bv drie miskramen achter elkaar waar dan nog wel mee?”.  Ik denk dat we allebei in een periode van ons leven zijn waarin we weer zoekend zijn.  Ik heb dat(waar heeft God dan wel mee te maken) niet zo met Kier, je zou kunnen zeggen we hebben toch ook om een gezond kind gebeden en hij is natuurlijk wel gezond, maar ook toch gehandicapt. Dat uiten we niet vaak maar het is wel een diep verdriet vooral om zijn gemis, gemis vaneen metertje lengte, maar dus ook gemis van meedoen met voetballen met je vriendjes, gemis aan mobiliteit, Een groot gehalte aan uniek zijn maar toch een groot gebrek aan hetzelfde zijn, en kunnen meedoen met de rest van de mensheid. Daar spreken we niet vaak over, we zoeken  naar oplossingen. Maar het verdriet over de dingen die kier moet missen dragen we allemaal mee.

Toch heb ik hierbij niet het gevoel had God het niet kunnen voorkomen?  Meer van hij was er bij aanwezig. Ik moet zeggen achteraf heeft het gedichtje dat ik voor de geboorte van Kier schreef een je zou bijna kunnen zeggen, helende werking.  Op het moment zelf niet, maar achteraf was het een aanwijzing van wat er zou komen maar ook een aanwijzing dat God erbij was. dit kind komt van de plek waar liefde woont,van God.

Nee, bij mij is het zo de basis is wel goed maar de uitwerking in het leven van alledag daar weet ik niet zo goed meer raad mee. Ik herinner me wel de zekerheid van dat wat niet te bewijzen is. Het gevoel van alles past in dit universum, het zit mij gegoten als een jas en ik maak er deel van uit.

Het gevoel van bepaalde Bijbelteksten weet ik van binnenuit wat ze betekenen. In de wereld maar niet van de wereld. Toch is het niet meer zo doorleefd. Ik denk ook dat je in verschillende fases van je leven inspiratie op verschillende plekken vindt.  Een tijd lang binnen het kader van Morele Herbewapening, een tijd lang in de Hervormde kerk van Charlois. Het is nu toch vaak een herinnereing aan hoe ik me voelde. Het licht nog wel op de bovenste plank, het is er wel maar ik kan er op dit moment  niet zo goed bij.

Het heeft meer te maken met een bron die verstopt is, ergens. Het water moet weer stromen. En gewoon ook met een zoeken naar wat waarachtig is wat is overgenomen van ouders en wat is echt. Wat was een beeld van de tijd waar ik in opgroeide en wat is van nu. En van de dingen die je nu tegenkomt wat is echt en wat niet.  Wat is new age zweverig, vage spiritualiteit die wel ergens aan refereert maar niet de kern raakt en wat is waarachtig.  De kerk, wat is waarachtig en wat is partijpolitiek kerkeraads geneuzel dat weinig met geloof maar veel met mannetjes en kerkelijke  belangen te doen heeft, en dat spiritualiteit en geloof in de weg staat.

Willem weg

april 5, 2009

Nou ja weg, niet erg ver. Vanavond heb ik Willem naar zijn nieuwe kamer in Delft gebracht. Hij is dus nu officieel het huis uit, nou ja officieel. Hij heeft een kamer in Delft.

Waar denk je aan bij studentenkamer, de clichés dan .

Gezellig check,

Door de voordeur sta je meteen in de keuken, waar twee man gezellig stonden te koken.

Rommelig Check.

Voordat je door de voordeur gaat moet je over allerlei rotzooi heen stappen

Bier Check

Als je naar de trap loopt moet je langs een muur van bierkratten, net zolang als de gang en ik elk geval hoger dan ik ben.

Vuil Check

als je de trap opgaat  is dat beslislt geen rock of ages maar wel ages of dust .

Klein met een bed in de lucht Check

Aan een gracht Check

oude Delft maar liefst.

Even zitten praten met de mede studenten leken erg geschikte  jongens.  Willem is er aan toe en wij ook. Hij denkt waarschijnlijk he he  geen ouders die zeuren om half twee dat ik naar bed moet om half vier dat ik er nog niet in lig. kamer opruimen en helpen met het huishouden . Ik ben benieuwd of hij überhaupt z’n spullen in de kast gaat leggen. Verschil tussen jongens en meiden is dan toch ook wel weer duidelijk. Ik had toch ook vroeger op die leeftijd wel iets willen schoonmaken  voordat ik er in trok en in elk geval zo leuk mogelijk willen inrichten. Ik geloof dat dat niet aan de orde is bij Willem.

Afgelopen donderdag had ik voor het eerst dat ik dacht wat is het leeg zonder Willem, hij vertrok naar Delft om daar te gaan slapen om zo die ochtend vroeg op z’n tentamen te zijn. OF om misschien wel niet naar z’n tentamen te gaan.  Hij leert er nauwelijks voor en  had al bij voorbaat verteld dat hij het waarschijnlijk niet zou halen, prof had gezegd dat maar 15% het de eerste keer haalde.

20jul2008_0171

Het geeft allemaal zoveel stress, bij ons dan Willem is chill en Cool, Kom je moe uit je werk licht daar een lang lijf op de bank dat waarschijnlijk ergens tussen twee en drie uur het bed is uitgekomen.Voor wie alles wat je vraagt te veel is  en alles wat je gevraagd hebt om te doen is niet gebeurd. Vindt dat er ook veel te veel van hem gevraagd wordt, althans die indruk wekt hij.

20jul2008_01722

In een gesprek vandaag vroeg ik noem dan  iets nuttigs wat je gedaan hebt, waar je mee bezig bent geweest, want het lijkt wel of je helemaal niets doet. Ik doe van alles zei Willem boos nou noem dan eens wat? Chillen met m’n vrienden zei hij. Hij wilde donderdag naar Delft. toen konden wij hem niet wegbrengen. Vrijdag dan OK afgesproken. na het tentamen. Om een uur of drie bel ik waar ben je? In Delft nog  even aan chillen met Wim. Die dag kwam er niets van.  Hallo Willem dat is ook mijn tijd die je zit in te delen. Zaterdag ook niet. Zondag hebben pa en Ma besloten Nu ga je want je hebt tenslotte al drie weken de sleutel van die kamer.

Vanaf 12 uur vanochtend ben ik bezig geweest om te zorgen dat spullen in gepakt en in de auto kwamen. Onderweg bedacht hij (Het is ondertussen ’s avonds half  acht) dat z’n sleutel thuis lag. maar goed er waren mensen in het huis.

Op dit moment vind ik het even een opluchting dat hij weg is.

veel plezier in Delft Willem